Kochani Bracia i Siostry
    
    Ci których znamy i ci których znamy jeszcze za mało.
    Ci od głębi i Ci od prostoty. Ci od pisani książek i Ci od pracy w kuchni. Ci co z racji funkcji zazwyczaj na pierwszych miejscach siadają i Ci dla których los łaskawszy był ostatnie miejsca przeznaczając.
    Wiary w Zmartwychwstanie !!!
    Gdy ostatnią szatę zdzierają  i do studni jak Józefa wciskają – wiary, że godność zostanie przywrócona, choć nie tu i nie teraz.
    Gdy w ustach intensywny smak gorzkich ziół miesza się z goryczą łez – wiary, że Bóg przyśle Wybawiciela i Pocieszyciela, a smak ziół będzie smakiem dziękczynienia.
    Gdy widok przeszkód i zbliżającej się nawałnicy zdaje się ogarniać serce strachem jak odmęty – wiary, że za chwilę morze się rozstąpi ukazując drogę bezpieczną i nie znaną, bezpieczną choć jednorazową.
    Gdy Bóg wydaje się ukrywać, a droga do Niego kręta i wyboista – wiary w to, że idziemy tam gdzie zawsze można go spotkać, choć czasem trzeba poczekać.
    Gdy wokół kąsają żmije, a codzienna manna starcza jedynie do wieczora – wiary w uzdrawiającą moc Jezusa i spojrzenia miłości na Wywyższonego Zbawiciela.
    Gdy droga nie jasna, gdy cel zatarty – wiary, że jeszcze dziś Bóg przyśle Proroka, którego mowa będzie słodka, a pasterska laska wyznaczy kierunek.
    Gdy jak święty Paweł upaść na drodze trzeba, gdy się okazało, że z Bogiem wojuje - wiary w możliwe powroty, wiary w to, że Bóg i ludzką ślepotę uzdrowić potrafi.
    Dla tych co czują się zagubieni w Koloseum świata - wiary, że Słowa Życia naprawdę je przynoszą.
    Dla zgubionych w mętności słów i myśli, postaw i czynów – wiary w ukojenie jakie daje cisza pustego grobu.
    Dla spragnionych i smutnych, radosnych i wesołych. Dla wolnych dzieci Adama, karmionych deszczem wiosennym i jesiennym, WIARY w prawdziwe ze śmierci powstanie.